19-05-2016

Wedstrijdverslagen:

Kroon Ooyse Landloop

Kroon Ooyse Landloop

Afgelopen maandag liep ik de Kroon Ooyse Landloop, een hardloopwedstrijd die ieder jaar georganiseerd wordt in het kleine dorpje (of is het zelfs gehuchtje) oud-zevenaar. Mijn doel voor die wedstrijd kon je al lezen in mijn doelen voor mei, maar vandaag lees je ook of het daadwerkelijk gelukt is. Let's go!



Goed voorbereid



De voorbereiding op deze wedstrijd begon eigenlijk op zaterdag, toen ik al druk was met het uitzoeken van geschikte kleding. Door mijn eeuwige besluiteloosheid nam ik van alle kledingstukken een exemplaar mee, zodat ik voldoende bij me zou hebben. Ik zou namelijk niet van huis naar de start vertrekken, want de nacht van zondag op maandag sliepen we bij Kay z’n moeder. Zondag ging ik vroeg naar bed, 21.15 ging ik naar boven om nog even snel iets te lezen, maar voor het 21.30 kon worden sliep ik al. Dat ging goed!



Mijn wekker stond om 07.00, en waar ik het normaal heel moeilijk vind om uit bed te komen, was dat maandag echt een makkie. Ik stond dan ook al vlot naast het bed, om mij klaar te maken, mama wakker te maken en te ontbijten. Wederom at ik 2 kant-en-klare pannenkoeken, omdat die lang vullen en ik er goed op kan lopen. Zo rond half 9 vertrokken we van huis.



Start – 1k



De eerste kilometer liep ik op een tempo dat goed voelde, en wat haalbaar was door de mensen om mij heen. Er deden namelijk 800 mensen mee, en er was geen gebruik gemaakt van startvakken. Je snapt; iedereen liep je voor de voeten. Wel kreeg ik al snel last van mijn benen, die aanzienlijk vermoeider waren dan ik gewend was. Niet zo gek, ik liep met een pace van minder dan 6’00”, een tempo dat ik tijdens trainingen maar 500 meter kon volhouden. Toch ging het wel lekker, en ik liep gestaag door.



1k – 3k



Op een gegeven moment werd het toch wat zwaar. Het heuvelachtige parcours ging mij toch wat tegenzitten en de ergste klim moest nog komen. Vanaf toen gingen er al gedachten door mijn hoofd om even te wandelen, maar dat wilde ik natuurlijk ook niet. Gewoon doorlopen! Het was ondertussen erg warm geworden, de zon ging schijnen en ik bleek me echt te warm aangekleed te hebben. Maar ja, uitkleden zou tijd kosten. En dus liep ik door.



3k – 4k



Ja, dit was even grappig. De pittige heuvel kwam in zicht, en nu moest ik hem toch echt trotseren. Omdat de heuvel direct na het 3k punt kwam besloot ik de heuvel snelwandelend op te gaan. Hij was namelijk heel erg stijl, en duurde maar kort. Rennen zou teveel energie van mijn benen vragen, wist ik, en dat zou ik de resterende kilometers moeten verduren. Eenmaal bovenaan de heuvel ging ik weer rennen, maar ik kreeg het wel zwaar. Mijn benen waren nu echt helemaal kapot, en mijn muziek stond op zijn hardst, maar mijn gehijg was harder. Het was een pittig moment, maar toen ik het bordje nog 1 kilometer te gaan zag staan, kreeg ik weer moed. Nog even doorzetten, we halen er alles uit wat er in zit vandaag!



4k – finish



En dus besloot ik zo’n 800 meter voor de finish een versnelling in te zetten. Een pittige versnelling, want ik liep nu echt op mijn max, maar ik ging snel. Naarmate ik dichterbij de finish kwam stonden er meer mensen aan de kant, en vanaf het moment dat het dichtbevolkt is met publiek kan ik veel harder lopen. En dus ging ik sprinten, zo hard als ik kon, de dijk af, richting de matten. Harder, harder, harder, harder en toen ik er bijna was zag ik de klok: ik was nog onder de 30 minuten. Hoever kon ik niet zien, maar ik zag de 29 staan. Ik rende en rende, hoorde mijn moeder in mijn oor schreeuwen, er werd omgeroepen dat ik over de finish kwam en daar waren de matten!! Geen idee hoe hard ik precies gelopen had, maar wat was ik blij! Kotsend en jankend over de finish, zoals het hoort.



Na de finish



Ik kon nog zo’n 10 meter doorlopen, en toen kon ik echt niet meer. Of nou ja: ik kon gelijk niet meer, maar toen waren er nog mensen die mij stimuleerden om door te lopen. De chip werd van mijn schoenen geknipt en ik strompelde door. Mijn moeder was mij al komen zoeken, want die weet in wat voor staat ik ben als ik alles heb gegeven. Strompelend liepen we naar de auto, ondertussen helemaal gek geworden door de tijd die ik gelopen had. Ook al wist ik nog steeds hoe snel precies.



Het heeft zo’n 3 uur geduurd voordat de officiële tijd werd gepubliceerd, maar uiteindelijk wist ik het. Ik heb de 5k, mijn tweede wedstrijd ooit, maar mijn eerste 5k, in 29:47 afgelegd. Dat betekent dat ik een snelheid heb gelopen dat ik normaal een halve kilometer kan volhouden, en dat op een heuvelachtig parcours, dijk op – dijk af. En ik maar klagen over zware benen.



Het is nu een dag later, en ik ben nog steeds helemaal happy met mijn prestatie. Ik had nooit verwacht dat ik dit zou kunnen, en ik vind het magisch om te zien hoeveel meer je kunt in wedstrijdverband. Zodra deze post is klaargezet, ga ik mijn tijd gelijk in mijn wedstrijdlogboek zetten, want die was ik helaas vergeten mee te nemen. Ik heb in ieder geval een ontzettend fijne dag gehad!



Reacties

Er zijn momenteel geen berichten, grijp je kans om de eerste te worden die een reactie heeft geplaatst!

Plaats zelf een reactie