22-09-2016

Run!:

Mijn hardloopgeschiedenis

Mijn hardloopgeschiedenis

Toen ik begon met hardlopen, was sporten iets wat bijna tegen mijn principe was. Vroeger heb ik nooit gesport, ik zag er niet echt het nut van in (want: hoe belangrijk is gezondheid, ik ben toch niet ziek?) en bovendien vond ik het niet leuk. Je snapt (misschien niet), er was voor mij geen enkele reden om me in het zweet te werken.



En toen werd ik 18, en iets in mij wilde toch gaan sporten. Mijn lichaam werd namelijk steeds belangrijker voor me. Niet in de zin van “ik wil afvallen”, maar in de zin van “ik wil er goed voor zorgen”. Toegegeven, mocht ik afvallen van hardlopen, zou ik daar ook geen bezwaar tegen hebben.



Maar dan, hé? Dan moet je een sport uitzoeken. Er waren dan ook een aantal dingen waar ik rekening mee moest houden. Ten eerste was ik ontzettend gierig, dus de sport moest goedkoop zijn. Ik had niet veel inkomen, en ik wilde niet al mijn inkomen aan mijn sport uitgeven. Het grappige is, dat je er later achter komt dat ik dan wel een goedkope sport beoefend, maar er ligt ook voor heel veel geld aan sportkleding in de kast. Daar was ik mij toen niet van bewust. Eigenlijk was de keus voor hardlopen heel makkelijk gemaakt, en ik heb er niet eens voor gekozen omdat het mij het leukst leek. Ik heb er voor gekozen omdat hardlopen in mijn ogen de meest ‘echte’ sport was. In mijn ogen was geen sport zo sportief als hardlopen. Als ik mensen over straat zag rennen, de ene soepeler dan de andere, dan vond ik die mensen echt knap. Echt goed bezig. Bewonderingswaardig en ‘echt’ sportief. Hoe kon ik dan anders dan hardlopen uitzoeken als sport om te beoefenen? Tel daarbij op dat ik met hardlopen niet vast zou zitten aan een vereniging, mijn geld in mijn zak kon houden (dacht ik toen, heel naïef) en ik kon het doen wanneer ik wilde. Daarnaast kwam er geen bal te pas, wat voor mij ook nog eens een heel groot voordeel was. Mijn balgevoel is zeg maar net zo aanwezig als mijn kwaliteiten om een vliegtuig te besturen en een auto in elkaar te zetten. Ik weet wat een bal is, ik weet theoretisch ook heel goed hoe ik moet vangen, maar om de een of andere reden gaat de bal altijd overal naar toe en eindig ik met zere handen. De bal naar iemand toegooien kan ik trouwens ook niet. Of je moet een heel voetbalteam regelen, dan komt ie vast wel bij iemand terecht.



Een schema kiezen



Eenmaal besloten dat ik hard ging lopen, moest er natuurlijk een schema komen. Er waren veel schema’s te vinden, maar de meesten bouwden voor mij niet snel genoeg op. Hoewel mijn conditie mij nog geen 100 meter ver kon brengen, had ik er wel vertrouwen in dat dit snel zou gaan. Daarom zocht ik naar een schema dat mij ook daadwerkelijk een eind zou kunnen leren lopen. Dat schema was er; in 12 weken zou ik opbouwen naar 45 minuten hardlopen aan een stuk.



De eerste training, ik vergeet hem niet, bestond uit 5 keer 2 minuten hardlopen. Dat was ook toen ik ontdekte dat hardlopen echt een heel pittige sport was. In theorie wist ik dat natuurlijk al, maar wanneer je daadwerkelijk in je veel te goedkope sneakers (na 2 weken hardlopen heb ik goede schoenen aangeschaft, en zo’n 2 maanden daarna mijn tweede paar) probeert te rennen ervaar je het echt. Of ik die training ook daadwerkelijk af heb kunnen maken kan ik me eigenlijk niet herinneren, maar ik gok van wel. Ik weet in ieder geval wel dat het schema mij in zijn geheel goed af ging, en dat ik regelmatig een training heb overgeslagen. Mijn tempo was wel heel laag, maar dat was de bedoeling, zo zei internet. Ik was vooral heel trots op wat ik aan het doen was, want 45 minuten is heel wat anders dan 100 meter. In die 45 minuten kon ik denk ik 6,5k lopen, en dat bouwde ik uit. Iets sneller dan eigenlijk goed voor me was, maar alles ging prima en ik kreeg geen blessure. Die blessure kwam op een gegeven moment wel hoor, natuurlijk in het uitbouwen van de kilometers. Ik deed in die periode ook andere trainingen ondertussen; vooral intervaltraining en tempolopen. Die tempolopen waren om de een of andere reden altijd net zo snel als de duurlopen, hoewel ik nu denk dat het ook weleens zou kunnen komen door het feit dat ik liep met stopwatch en de kilometers narekende met afstandmeten.nl. Als ik toen een hardloop app had gedownload was er waarschijnlijk iets heel anders uit gekomen.



Maar goed, die blessure. Die ontstond door mijn avontuurlijke zaterdagen, die ik het het liefst besteedde aan een lange afstand. Zo liep ik eigenlijk al veel te vroeg afstanden van 20k of meer (kun je het voorstellen, iemand die nu een hekel heeft aan lange afstanden?). Ik ging rond 09.00 uit bed, zat om 10.00 aan flinke (echt flinke!!!!) bak havermout met appel en rozijnen en vertrok om 13.00 van huis. Ik liep dan naar mijn moeders werk, waar een lekkere trui, een banaan en een kop thee op mij zaten te wachten. Ik genoot ontzettend van die zaterdagen, en iedere week liep ik een stukje verder. Van 20 naar 22,5 en van 22,5 naar 25 en 27,5. Toen stopte ik. Mede door een knieblessure (waar zou die nou vandaan gekomen zijn?) was ik het plezier in hardlopen verloren. De andere reden waarom ik toen stopte met hardlopen was de zomer. Lopen in de hitte was voor mij een ware hel, en vroeg opstaan misschien nog wel veel meer. Die twee redenen zorgden er dan ook voor dat mijn loopschoenen voor lange tijd in de kast bleven wachten op wat kilometers. Die kwamen wel, maar het duurde nog wel tijdje. In die tijd van niet lopen at ik overigens wel een heleboel. Gelukkig had ik geen aanleg om dik te worden, want je kunt je voorstellen dat er dan best wat kilo’s bij zouden komen. Pringlesbussen waren mijn beste vriend. Iedere dag weer, 1 bus per keer.



De blessuretijd



In de vakantie vermaakte ik mij prima. Het was heel warm, dus niet lopen voelde voor mij als een opluchting. Niet lopen betekent voor mij ook niet gezond eten, dus je snapt dat ik een heel relaxte zomer heb gehad, zonder op de dingen te hoeven letten waar ik normaal op let. Toch werd ik hier niet gelukkig van, maar op dat moment had ik dat besef nog niet eens.



Tot het september werd, de zomer was echt voorbij, de temperaturen werden lager. Toch bleef de pijn in mijn knie hangen. Het heeft nog 1 of 2 maandjes geduurd en toen heb ik het lopen weer opgepakt. Mijn conditie was ondertussen weer zoals het voor het lopen was, dus je mag helemaal opnieuw beginnen. Dit keer probeerde ik het verstandiger aan te pakken, maar dat is niet helemaal gelukt.



Zoals je misschien wel over mij weet, heb ik een aantal jaar gekwakkeld tussen blessure en geen blessure en motivatieoverschot en motivatiedip. Periodes van goed trainen werden afgewisseld met periodes van niet lopen en veel eten.



Zo had ik voor eind oktober 2015 nog zo’n dip. Ik voelde me hier echter echt niet gelukkig mee, en ik wilde gewoon weer lopen. Het ‘fijne’ aan een loopdip is dat je er daarna zoveel zin in hebt! Ik begon toen wederom opnieuw met een schema, en op mijn vaders verjaardag liep ik 7 keer een minuut. Er stond 10 keer een minuut op het schema, maar ik hield het niet voor. Je zou dus haast kunnen zeggen dat mijn conditie toen nog slechter was dan toen ik helemaal begon met lopen, want toen hield ik mijn eerste training wel vol. Het kan echter ook het gevolg zijn van een goede eerste dag, of een slechte loopdag toen ik het lopen oppakte. Iets waar ik vandaag de dag nog steeds heel gevoelig voor ben, trouwens. Ik merk heel goed dat ik de ene dag veel beter kan lopen dan de andere dag.



Mijn opa’s verjaarag ging ook voorbij (of eigenlijk is hij eerder jarig dan mijn vader, maar hadden we het nog niet gevierd) toen mijn oom vroeg of ik nog steeds liep. Ik had ondertussen net mijn eerste training gedaan, dus ik vertelde hem dat ik een tijdje niet gelopen had, maar het net weer had opgepakt. “Doe je mee aan de cascaderun?”. Zoals jullie weten heb ik daar mee in gestemd, en die liep ik dan ook afgelopen april. Ik maakte mijn schema af, bouwde steeds wat verder uit en op 17 april stond ik aan de start. Ik liep een tijd waar ik echt niet gelukkig van werd, maar het was een geweldige ervaring en de adrenaline die een wedstrijd geeft is onbeschrijfelijk.



Reacties

Er zijn momenteel geen berichten, grijp je kans om de eerste te worden die een reactie heeft geplaatst!

Plaats zelf een reactie