19-05-2017

Run!:

De minder fijne dingen aan hardlopen

De minder fijne dingen aan hardlopen

Vorige week schreef ik een heel positieve blog, over alle fijne dingen aan hardlopen. Ik noemde onder andere de flexibiliteit en het feit dat je muffins kan goedpraten. Hier sta ik ook helemaal achter natuurlijk, maar niks in het leven is perfect. Ook hardlopen heeft nadelen. Niet zo veel gelukkig, en de voordelen wegen nog altijd op tegen de nadelen, maar toch: we moeten realistisch blijven. Om die reden schrijf ik vandaag, als aanvulling op vorige week blog, een blog met de minder fijne dingen aan hardlopen. 



Blessures



Een van die minder fijne dingen aan hardlopen is de blessuregevoeligheid. Echt, toen ik begon met hardlopen heb ik me hier enorm op verkeken. Het is geen vechtsport, er is überhaupt geen lichamelijk contact tussen mensen. Bovendien kun je kijken waar je loopt; ik zag geen reden om te zien waarom hardlopen blessuregevoelig is. Misschien dat ik mede daarom een blessure heb opgelopen, want ik dat besef kwam pas toen. Nu ben ik mij er overigens wel heel erg van bewust dat je moet uitkijken met wat je doet, dus ik ben gelukkig wel een beetje wijzer geworden. Een beetje, niet overdrijven. 



Mentaal zwaar



Zo’n ander dingetje dat ik pas later leerde (eigenlijk ook pas veel later dan wanneer ik begon met lopen) is dat hardlopen mentaal heel zwaar kan zijn. Hoewel het je hoofd helemaal licht maakt, je op ongelooflijk veel ideeën kunt komen en je er oprecht heel gelukkig van wordt, kan de training zelf een helse strijd tussen de oren zijn. Het willen stoppen, maar ook door willen zetten. Het intense verlangen naar een stukje wandelen, maar je ook bewustzijn van het gevoel dat je later krijgt als je niet hebt gewandeld. Het is soms pittig, en elke training heeft zijn eigen ding dat het moeilijk maakt. Duurlopen van 2 uur of langer vergen veel, maar een intervaltraining op zeer oncomfortabele snelheid is ook geen pretje!



Goed opletten met eten



Krachttraining met een volle maag, dat is niet prettig. Geloof mij op mijn woord dat hardlopen met een volle maag veel verder gaat dan dat. Een volle maag staat namelijk gelijk aan misselijkheid, onprettig lopen en zeer pijnlijke zijsteken. Echt, die zijsteken zijn heftig en helpen de hele training naar de maan. Op zich wel genoeg reden om dat te voorkomen dus, en daarom moet je goed opletten wat je eet. Dat is soms wel vervelend, want sommige mensen (zoals ik) kunnen voor het training bijna geen vet of eiwitten eten als ze nog willen lopen. Er blijft dan niet zo heel veel over.



Open lucht



Hardlopen doe je in de open lucht, althans daar ga ik even van uit. Laat ik het zo zeggen: de mogelijkheid bestaat dat je buiten loopt. Een van de dingen die je in grote hoeveelheden gratis meepakt is lucht. Op zich heel fijn, dat maakt het mogelijk dat je loopt, en buiten krijg je echt veel ‘fijnere’ lucht dan in de sportschool. Dat is dan ook zeker niet waar ik over klaag. Waar ik wel even over wil klagen is de regen. Dat is niet alleen nat, ook nog een vervelend, soms koud, en verpest mijn training. 



Gladheid



Nog zo’n weerdingetje: wanneer (of kan ik beter zeggen: ALS) het heel koud is, zitten er dagen bij dat ik niet kan hardlopen. Dit is dan wanneer het glad is buiten. Ik durf dan niet goed te gaat lopen, en ruil het asfalt dan ook regelmatig in voor gewichten. Zeker als het donker is (hoe naar wil je de combinatie hebben) blijf ik lekker binnen. 



Je moet er van plassen



Ook al zo jammer: van hardlopen moet je plassen. Op zich niet zo heel erg, maar zonder WC in de buurt toch wel vervelend. Gelukkig heeft http://dryandcool.nl/ daar een goede oplossing: incontinentie luiers. Maar of je dat wil? 



Six Pack! Waar?



Tot slot, heel zielig voor alle gemotiveerde lopers. Je doet zo je best: je zwoegt, je rent, je vlieg, je wandelt en wat zie je? Niets. Of bijna niets, je krijgt er helaas geen sixpack door… 



 



Reacties

Er zijn momenteel geen berichten, grijp je kans om de eerste te worden die een reactie heeft geplaatst!

Plaats zelf een reactie