Personal: Verslaafd aan het internet

Ik kan niet zeggen dat het helemaal uit de lucht komt vallen, maar ik ben verslaafd aan internet. Sinds vrijdagmiddag hebben wij onverwacht geen internet meer. En ik voel me gewoon helemaal ontmand. 

Een deel daarvan is niet zo gek. Ik werk met internet, dus geen internet betekent voor mij ook geen werk. Ik kan niet bloggen, ik kan ze typen met pages (zelfs mijn word werkt niet zonder internet), maar ik kan het niet publiceren. Om die reden is er vrijdag dan ook geen blog online gekomen, en zaterdag wist ik het op te lossen door een telefoon te lenen om een blog eerder in te plannen dan eigenlijk de bedoeling was. Dan hebben jullie in ieder geval iets te lezen. De blog die ik nu aan het schrijven ben hoop ik vanmiddag te kunnen publiceren via iemand (lees: Mark) zijn wifi hotspot. Hoe ik het met de blog van maandag ga doen? Geen idee… Jullie zullen morgen merken of het allemaal gelukt is, maar ik doe mijn best! 

Een ander deel van mijn afhankelijkheid is ook niet zo gek. Ik heb namelijk een deadline van morgen 09.00 om een opdracht in te leveren voor school. Helaas, geen internet. Ik zal dus weer iemand zijn bundel moeten plunderen om die in te kunnen leveren.

Het andere deel is gewoon niet te rechtvaardigen verslaving. Want zittend op de bank, met mijn telefoon in mijn hand, heb ik geen idee want ik moet doen. De verveling slaat al snel toe en Mark besluit spontaan zijn computer in te ruilen voor een schaakbord. Dat is het moment dat ik internet niet alleen nodig heb voor de dingen waar ik ze echt voor nodig heb, maar ook om mezelf ’s avonds te kunnen vermaken. Nu had ik natuurlijk ook kunnen leren, maar ik zat al sinds 09.00 die ochtend in de boeken. Het was dus ook wel tijd voor een paar uurtjes vrij, vond ik zo. Lezen was ook geen optie, mijn iPad is leeg en alle papieren boeken liggen al klaar om verhuisd te worden. Dichtgeplakt en in de opslag. 

Ik was me helemaal niet bewust van het feit dat ik zo afhankelijk was. Ik wist het natuurlijk van een deel, want blog maar eens zonder internet? Studeren kan tegenwoordig ook niet meer alleen met boeken, dus ook daar zal ik het voor nodig blijven hebben. Maar, dat ik mezelf anders niet meer kan vermaken? Dat is wel even een dingetje. En het grappige is, veel mensen zagen dat wel. Hoe vaak heb ik mensen niet horen zeggen dat ‘de jeugd van tegenwoordig’ afhankelijk is geworden? Vaak, heel vaak. En iedere keer dacht ik: ja, maar ik kan niet anders. En dat klopt dus. Deels. Dat andere deel is niet te rechtvaardigen.

Hoe zit het met jouw internetverslaving?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *