23-05-2016

Hardloopdagboek:

#48

#48

Ja, je ziet het goed. My week is voortaan op maandag te lezen in plaats van woensdag. Waarom? De week is halverwege wanneer ik jullie vertel over de vorige. En: my week gaat er ook een beetje anders uit zien dan jullie gewend zijn. Kijk maar even mee! 



Maandag - de grote dag



Maandag werd ik na een nacht van bijna 10 uur lekker uitgerust wakker, en ik had zelfs geen moeite met uit bed komen. Hoe raar is dat! Nou, dus eigenlijk helemaal niet zo raar, want ik mocht een hardloopwedstrjid lopen! Ik vond het niet alleen leu om een wedstrijd te lopen, maar ook het feit dat ik een officiele tijd voor de 5k neer kon zetten beviel mij wel. Die officiele tijd zelf ook wel trouwens, want ik deed er slechts 29.47 minuten over. Zo snel heb ik nog nooit gelopen! De rest van de dag stond in het teken van uitrusten, want die rust had ik wel verdiend. 



Dinsdag - de niet gelopen run



Dinsdag sliep ik een beetje uit, maar trok al snel mijn hardloopkleding aan voor een herstelloopje. Dat loopje heb ik niet gedaan, halverwege de middag stond ik onder de douche en kwam er van hardlopen niets meer terecht. Niet erg, want ik had zowel op zaterdag, zondag en maandag al hardgelopen. Ik vond dat ik dag 4 mocht overslaan, en dat deed ik dan ook. Wat ik wel gedaan heb die dag? De laatste dingen regelen voor mama naar het ziekenhuis moest (die is voor een dikke week opgenomen, dus dat moest even voorbereid worden). 



Woensdag - doei, mama! 



Woensdag was de dag van de opname, en dus zaten wij om half negen 's morgens al in de auto richting Amsterdam. Daar heb ik ook de hele dag gezeten, rondjes gelopen door het ziekenhuis en wachten op allerlei gesprekken en onderzoeken. Toen ik 's avonds terugkwam besloot ik alsnog de herstelloop te doen die ik eigen op dinsdag zou lopen. Het was zwaar, maar dat zijn herstelloopjes meestal, maar na 5k kwam ik voldaan weer thuis. Goed voor de beentjes! 



Donderdag - alles, oké?



Donderdag was de dag van de operatie. Ik begon de dag met boodschappen doen, het verschonen van de caviahokken, het draaien van wat wassen en het koken van het avondeten. Wij eten nu allemaal op andere tijden, dus dan kan iedereen zijn bordje warmmaken in de magnetron. Om 13.00 kreeg ik een telefoontje uit het ziekenhuis, de operatie ging goed, en vanaf het eind van de middag lag ze weer op de afdeling. In de auto richting Amsterdam dus, wachten tot ze wakker werd. 



Vrijdag - een onverwachte wending



Vrijdagmorgen stonden Kay en ik vroeg naast ons bed. Kay ging op vakantie 's middags, en ik ging weer naar Amsterdam. Maar voordat het zover was moest er eerst nog even een uitlaat vervangen worden. Oh ja: en ook nog gekocht. Dus stonden wij om 11.00 bij de scooterwinkel, kochten de uitlaat, stonden een half uur in de file, en binnen de 10 minuten die we nog over hadden werd de uitlaat gemonteerd, tosti's gemaakt én opgegeten. Als dat niet productief is! Ik stond om 15.00 weer in het ziekenhuis, maar was ook op tijd weer thuis. In de auto at ik nog 2 boterhammen met omelet, en toen ik thuis kwam was er pizza gemaakt. Heerlijk! Zo at ik nog een hele pizza op, een half uur voor ik het gekke idee kreeg mijn duurloop van zaterdag alvast te doen. 16,5 k met een buik vol eten.. ik besloot het erop te wagen. Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen dat dit geen aanrader is: steken en misselijkheid waren van de partij, en daarnaast was ik niet voorruit te branden. Maar of dat er iets mee te maken heeft...



Zaterdag - alleen is ook maar zo alleen



Op zaterdag werd ik wakker, en er was niemand anders in huis. Niet alleen is Kay op vakantie, ook mijn broertje besloot het hele weekend van huis te zijn. De gelopen duurloop maakte dat ik veel meer tijd had dan gepland, en dus sliep ik lekker uit. Wat zeg ik, het duurde toch 12 uur voor ik eens naast mijn bed stond. En dat staan ging ook niet vanzelf: au au au! Staan gaat alleen met mijn benen gebogen, er zijn slechts een paar standen waarbij mijn spieren geen pijn doen, en lachen moet ik al helemaal niet doen. Spierpijn is aanwezig! Een goed moment om een kwarkje te nemen als ontbijt, want ik had de avond ervoor ook al geen extra eiwitten genomen. Wederom stond ik om 15.00 in het ziekenhuis en om half 7 was ik weer thuis. Tijd om druk aan het werk te gaan, want die uren in het ziekenhuis hebben toch voor een achterstand gezorgd. 



Zondag - samen is het leuker



Normaal rijdt ik in mijn eentje naar Amsterdam, en hoewel dat helemaal niet erg is, was ik vandaag wel heel blij met mijn gezelschap. Een vriendin van mijn moeder wilde ook graag even op bezoek en omdat we vlakbij elkaar wonen besloten we samen te rijden. Veel gezelliger dan alleen natuurlijk! Maar er wordt niet gereden voor ik even wat huishoudelijke taken gedaan werden: er werd een was gedraaid, een wc schoongemaakt en de badkamer werd ook maar even opgefrist. En 's avonds... wordt er gewoon weer geblogt. Achterstand weg werken deel 2. 



 



Reacties

Er zijn momenteel geen berichten, grijp je kans om de eerste te worden die een reactie heeft geplaatst!

Plaats zelf een reactie