23-03-2016

Hardloopdagboek:

#39

#39

Ik liep 4 keer hard, at ik heel veel pannenkoeken en besteedde ik heel veel uurtje aan films kijken. Kijk je met me mee?



Erwtensoep met speltbolletje belegd met kipfilet. Ik vind het een heerlijke combinatie, zeker voor wanneer het regenachtig weer is. Gelukkig is het Nederland regelmatig regenachtig, en kan ik dus best vaak erwtensoep eten. De speltbroodjes waren ook nog eens in de aanbieding bij de AH, dus kwam al helemaal goed uit. 



Ein-de-lijk! Ik heb mijn propedeusediploma uitgereikt gekregen en dat betekent dat ik mij ook gelijk kon inschrijven bij de universiteit in Utrecht. Ik heb mijn studentnummer al binnen, en ik ben nog niet eens aangenomen ;-). 



Deze eyeliner vond je al terug in de friday favourites, maar ik testte hem deze week nog even door voor een review. Binnenkort vinden jullie hier een uitgebreide review van. Kun je daar niet op wachten? Hij kost €9,99 bij de drogist. 



Zien jullie dit? De cascaderun is al bijna. Echt bijna! Jullie lazen al dat ik na dit besef een beetje in paniek raakte. Die paniek was gelukkig van tijdelijke aard (hoewel ik nog steeds wel nerveus ben), ik begin er aan te wennen. Ik vind het best wel een dingetje, want hoewel ik al lang bezig met hardlopen heb ik nog nooit een wedstrijd gelopen. Over 3,5 week is dat dus wel anders. 



De beste manier om met die zenuwen om te gaan is het maken van een schema. Althans, voor mij is dat de beste manier. Ik heb daarom besloten even achter mijn laptop te kruipen om voor de komende weken een schema te maken. Dan kan ik precies op papier zetten welke trainingen gedaan moeten worden, en wanneer. Dit werkt voor mij heel prettig, zeker omdat ik bij de trainingen ook de tempo's zet en het vertrouwen geeft als ik ook die tempo's kan halen. Op het moment van schrijven is het zondagavond, en ik heb de eerste 2 trainingen van het schema afgewerkt. Zaterdag liep ik in plaats van met 6'15" met 6'11" per kilometer, en zondag in plaats van met 7'00" met 6'45" per kilometer. Ik mag niet klagen! 



Dit was de eerste run van de week. Ik maakte express geen selfie, ik was namelijk echt niet gelukkig. Sterker nog, ik was 11 km lang stokongelukkig. Na 2,5 kilometer begon de muziek te protesteren, ik was eigenlijk meteen al misselijk van de zojuist gegeten boterham met pindakaas, had last van mijn knie, had meer dan 11 km nodig om de run vol te houden en ik kon niet versnellen om de pijn in mijn knie te verlichten. Ik wandelde dus hele stukken en even wilde ik opgeven. Tot ik mij realiseerde dat het slecht zou zijn voor mijn schema. De 11 kilometer maakte ik vol, maar niet met plezier. 



Na die run besloot ik maar wat afleiding te zoeken in wat typewerk. Ik probeer het altijd netjes te houden als ik bezig ben, maar zoals je ziet is dat jammerlijk mislukt. Ik had een tweede laptop nodig, had heel wat aantekening naast me liggen en wilde natuurlijk wat te snoepen. Het werkt, ook al maak ik er een zooitje van. 



Lekker eten! Een geroosterde speltboterham met kipfilet en een smoothie. Hoe lekker wil je het hebben? 



In het kader van nationale pannenkoekendag at ik heerlijke speltpannenkoeken als ontbijt. Bij gebrek aan inspiratie voor gezond beleg ging ik voor simpele suiker. Super ongezond natuurlijk, maar ik gun het mezelf. Ik wilde gewoon pannenkoeken. En het was pannenkoeken dag, dus eigenlijk had ik geen keus. Toch?



En omdat het nationale pannenkoeken dag was, en het natuurlijk niet eerlijk zou zijn als ik de enige was die daarvan zou genieten, aten we 's avonds gewoon weer pannenkoeken. Wederom met suiker. Gebakken door mama, dus wel een stuk lekkerder. En aangekleed met spek, ook niet verkeerd.



Voor de review van de eyeliner probeerde ik foto's te maken van mijn ogen, dit om te laten zien hoe de make-up er na het douchen uit zou zien. Dit lukte voor geen meter en ik begon wat gekke dingen te proberen met de camera. En dit was het resultaat. 



Op woensdag deed ik een interval, maar die was te pittig om een selfie te maken. Ik was vooral met bezig met overleven, niet echt met de camera. Dit was zaterdag, ik ging op pad voor een temporun van 5,5 km (zoals het precies op mijn zelfgemaakte schema stond). Zoals je net ook las, ik liep het 4 seconden per kilometer sneller dan gepland, en voelde me best goed. Ik was natuurlijk erg moe onderweg, maar dat hoort mijn tempotrainingen. De kilometers vlogen in ieder geval voorbij, en met deze pace kwam ik ook heel gelukkig thuis. 



Op zaterdagavond kwam de vriendengroep langs, maar ik sloeg een keertje over. Nog voor 21.00 lag ik in bed, samen met mijn grote liefde, mijn macbook. Ik keek een film, omdat ik daar zo lekker op slaap. Serieus, de keren dat ik een film in bed kijk én het einde mee krijg zijn op 1 hand te tellen. Goede film, review volgt nog. 



Op zondag stond ik vroeg naast mijn bed, dit voor een lekkere training van 12 km. Ik warmde kant-en-klare pannenkoeken klaar om te kijken hoe mijn lichaam hier op zou reageren, en wachte bijna anderhalf uur. 



Na het wachten ging ik op pad, liep ik door de regen, en bij 8 km ontdekte ik dat ik een hele verkeerde route had uitgekozen. De route die ik uitgestippeld had bleek te lang te zijn en ik kwam dus helemaal niet uit. Ik twijfelde even: ik kon mijn moeder bellen of ze me ergens op kwam halen. Maar ik besloot door te lopen en te kijken waar ik uit zou komen. Toen ik er bijna 10 km op had zitten ging de telefoon, mijn moeder kwam mij tegemoet rijden met de auto en kon me niet vinden. Zoals je op de foto kan zien, ze heeft mij gevonden, en de laatste 2 km liep ik naast de auto. Als je goed kijkt kun je mijn moeder zien zwaaien in de auto. Hoefde ik ook niet meer te bellen, want zodra ik de 12 km had aangetikt sprong ik in de auto. 



Reacties

Er zijn momenteel geen berichten, grijp je kans om de eerste te worden die een reactie heeft geplaatst!

Plaats zelf een reactie